Aaltjesdagen Archief nieuws, foto's en video's van vroeger t/m nu

 Aaltjesdag Harderwijk, dit jaar voor de 25ste keer. Het was heel druk. Tigduizend toeristen. Nederland houdt van braderie. En van tobbe-, breakbeat- en salsadansen. De organisatoren waren weer erg tevreden, maar dat zeggen ze elk jaar. Dat zeggen alle organisatoren van alle evenementen over de hele wereld, zelfs was er geen kloot aan. Aaltjesdag was gezellig. Het was lekker weer en achterlijk druk.

 Waarom er ruzie is tussen de Bruine Vloot en Aaltjesdag, dat weet ik niet. Waarom de aangekondigde helikopters opeens niet vlogen weet ik ook niet. Het interesseert me eigenlijk weinig. Wat me veel meer bezighield deze Aaltjesdag, zijn de aaltjes. Die vissen die zo heerlijk smaken als ze uit de rookkamer van Dries van de Berg of van Klaassen komen. De verrukkelijke lijkenpikkers uit de Blechtrommel.

 De hele dag heb ik aan ze lopen denken. Want het gaat slecht met de aal. Zo slecht, dat de beestjes bijna uitgestorven zijn. Deze week werd in Den Haag een voorstel aangenomen om de vis op een lijst van beschermde diersoorten te plaatsen. Dat gebeurde op de conferentie Cites, waar 171 landen spraken over het beschermen van zeldzame plant- en diersoorten. De paling is een zeldzaam dier geworden. De Europese Unie bepaalde deze week dat Frankrijk en Spanje minder glasaaltjes mogen vangen. Dat zijn babypalinkjes, die ze in de paëlla stoppen. En aan China en Japan verkopen. Daar houden ze van glibberig eten.

 Voor het eerst heb ik geen broodje paling gegeten op Aaltjesdag. Een bedreigde diersoort opeten, dat gaat me te ver. Maar de meeste Aaltjesdagbezoekers hadden lak aan de zielige staat van de aal. Ze aten zich rond aan de vette paling. De minst bedreigde diersoort, de mens, vreet altijd verder. Ook al gaat het ten koste van de zeldzaamste dieren. Misschien moeten we Aaltjesdag een andere naam geven: Mensendag. Dan zetten we op het menu: gerookte en gebarbecuede mens. Daar zijn er toch veel te veel van. En ze smaken heerlijk.

Bron: http://harderwijk.punt.nl/

HARDERWIJK – Niet eerder bezochten naar schatting 50.000 bezoekers Aaltjesdag in Harderwijk.

Het zilveren jubileum verliep echter anders dan de organisatoren hadden verwacht. Niet alleen het weer dreigde roet in het eten te gooien, ook de bottervloot bleef weg en een helikopterdemonstratie ging niet door. Ondanks deze tegenvallers spreekt de organisatie echter van een ‘uitmuntende dag’ en reikte dit jaar voor de 25e keer de begeerde aaltjespenning uit.

,,De prijs van een pond paling? Geen idee. Het aantal bezoekers? Meer dan 50.000. Nooit eerder is het op Aaltjesdag zo druk geweest en is niet alleen het centrum van Harderwijk vol, maar zijn ook de toegangswegen verstopt.”

Secretaris Robin Schalij spreekt van een ‘uitmuntende dag’ die hij niet gauw zal vergeten. Twee keer passeert een buienfront op korte afstand van het feest en vreest hij dat het rampenscenario in werking moet worden gesteld. Maar het zilveren jubileum kan ongestoord doorgang vinden en de mensenmassa blijft rustig. Er wordt vrolijk getobbedanst, de brandweer spuit een dikke straal water over de haven en een eindeloze stroom bezoekers loopt voorbij.

Vanuit zijn bestuurswagen aan de boulevard overziet Sjors de Krijger het feest. Het is vandaag zijn eerste dag als ex-voorzitter en even neemt hij de tijd voor een terugblik. Traditiegetrouw is Aaltjesdag op de tweede zaterdag in juni, weer of geen weer, paling of geen paling. Dat moet ook zo blijven, vindt hij. Zelfs als de paling ooit mocht uitsterven, dan nog blijft het gewoon Aaltjesdag heten. Er wordt volgens hem genoeg paling gekweekt in de polder en bovendien is het feest ook vernoemd naar Alie, een vrouwelijk bestuurslid. ,,Kan Aaltjesdag wel blijven bestaan zonder botters? Harderwijk en de botters horen toch bij elkaar en waarom is de haven niet vol met de stoere vissersschuiten van de Zuiderzee?”

De oud-voorzitter noemt het een groot gemis voor de haven en denkt dat de fout bij de bottervereniging en het bestuur van Aaltjesdag ligt. De Krijger: ,,Meer zeg ik er niet over, anders ga ik misschien iemand voor z’n poten schoppen.” Trots is hij op het grootse evenement dat volgens hem bijna niks kost en zichzelf grotendeels bedruipt. De Krijger: ,,Soms is een pond paling genoeg om een organisatie over te halen om aan het feest mee te doen. Maar dit jaar geeft de marine geen demonstratie met een helikopter, paling of niet. Na het tragische ongeval met dodelijke afloop in Wezep moet eerst de oorzaak worden vastgesteld.”

De geweerschoten even verderop zijn gelukkig ongevaarlijk. Met verfkogels beschieten twee groepen elkaar vanachter houten pallets. Martijn de Jonge (15) en twee vrienden uit Harderwijk gaan vandaag voor de tweede keer het gevecht aan met een ander ‘leger’ na vanmorgen te hebben gewonnen. Met opgeheven geweer verlaat hij als laatste van zijn groep het met een hoog net afgezette gebied. Dood. Nog een kwartier resteert om de vijand te verslaan en het zal niet meevallen om nog een keer als winnaar uit de strijd te treden.

Tegen een achtergrond van een rimpelloos Veluwemeer en zeilbootjes met slappe zeilen hangt een Duitse herder met zijn tanden aan de rug van een man. ,,De pakwerker heeft het heel erg zwaar (en warm): hij draagt een pak van 35 kilo”, legt iemand uit aan het massaal toegestroomde publiek, dat niets van de hondenshow wil missen.

Helemaal zonder botters verloopt de 25e Aaltjesdag niet. De EH 32 en de HK3 liggen tegen wil en dank in de haven om niet in een vreselijke storm verzeild te raken. Schipper Niels Rook en zijn maat Rudy Pelser van de EH 32 kijken naar de lucht en zien dat het wolkendek al wat openbreekt. Misschien kan er na de barbecue toch nog gevaren worden. Ze hebben geen idee waarom zij de enige botters in de haven zijn, nadat ze door de waterpolitie werden aangehouden met het verzoek een veilige haven te kiezen. Rook: ,,Normaal ligt het hier vol met botters en nu alleen maar sleepbootjes.”

Bron: www.destentor.nl