HARDERWIJK – Aaltjesdag duurde dit jaar dus voor het eerst drie dagen in plaats van één. Donderdag vierden scholieren eindexamenfeest in de witte pagodetent aan de Stille Wei en vrijdag werd op dezelfde locatie de EK-voetbalwedstrijd Nederland-Frankrijk bekeken.
“Een gekkenhuis”, wilde Aaltjesdag-voorzitter Henk Bilderbeek nog wel een keer laten weten, “want 800 man vierden feest”. De meeste activiteiten vonden echter nog gewoon op de zaterdag plaats. Van Ali B tot kunstmarkt en van braderie tot klimwand, voor iedereen viel er iets te beleven.
”En, start!” Na een luide toeter laat de eerste deelnemer van de wedstrijd tobbedansen zich van de steile, bruine glijbaan storten. Duikers staan bij het water klaar om te helpen als een vaartuig onverhoopt mocht kapseizen. Ze dansen met hun gele en blauwe flippers mee op de maat van de muziek, armen zwaaien heen en weer. Maar er stort helemaal geen bootje in het water. Het wil zelfs niet eens naar beneden en blijft tegen de natte glijbaan aan plakken. Maar dan ineens komt er beweging in en plonst in het water. Al peddelend snelt de bestuurder zich naar de koperen bel om er een flinke ruk aan te geven.
Aan de haven voor het gemeentehuis staat een grote groep mensen te kijken. Op de achtergrond draait de molen, aan de overkant liggen oude slepers en enkele grijze marineschepen. Overal wapperen vlaggen. Tijdens het tobbedansen meren de HK 59 en de VN 35 van de bruine vloot aan. Dikke kabels worden uitgegooid. Een nieuwe groep belangstellenden stapt op om een rondje te varen over het randmeer in zo’n oude, houten schuit met bruine zeilen.
Op de Boulevard schuifelen de bezoekers van Aaltjesdag achter elkaar lang de kraampjes. Hier is het pas echt druk. Van alles is te koop en te zien: van totempalen tot pantoffels, van hengels tot handgemaakte bezems en fuikjes, die worden gebreid.
Ook onvermijdelijk op Aaltjesdag: voor de viskraampjes staan lange rijen.
Lange rijen staan er ook op het grasveld voor Zeezicht. Maar nu zijn het kinderen, die het topje willen bereiken van de acht meter hoge klimmuur die de Koninklijke Landmacht er heeft neergezet. Helemaal bovenaan zit een groen knopje. Als je dat indrukt gaat er een belletje af. Het lukt niet veel kinderen dat te halen. Voortijdig laten ze zich losmaken van de kabel die ze tegen vallen behoedt.
Voor de speedboten van de brandweer staan ook een grote groep mensen te wachten om even lekker hard over het water te jakkeren. Wit schuim achterlatend gaan ze vol gas in de richting van Zeewolde. Inzittenden gillen als ze een paar flinke scherpe bochten maken. Niet iedereen komt er droog uit.
Zij die wachten zien ondertussen vijf parachutisten van de marine uit een helikopter boven het water springen. Of kijken naar de duiker die zich in een container met water heeft laten opsluiten en contact zoekt met de kinderen die vol verbazing naar hem kijken.
“Hoe heet jij?” vraagt hij aan een klein, blond meisje. “Eva”, antwoord de zesjarige bedeesd door de apparatuur. “Hoe oud ben je Eva?” klinkt het blikkerig door de boxen. Brutale kinderen straft hij af door snel naar boven te zwemmen en met een enorme zwieper een flinke guts water over hen uit te strooien. Gegil alom.
Ondertussen pakken donkere wolken zich samen op het moment dat op het Kerkplein de veiling tijdens de rommelmarkt begint. Vermoeide toeschouwers laten zich in de stoelen en fauteuils zakken die nog niet zijn verkocht. De eerste druppels vallen. De hele dag was er op het Kerkplein een braderie die was georganiseerd door enkele kerken. “Een hele tas boeken voor drie euro!” roept een vrijwilligster van achter de boekenkraam. “Hebt u het eerste deel van dit boek?” informeert een mevrouw bij haar. “Ik weet het niet, alles ligt door elkaar.”
Dan klinkt luid getrommel. Enkele Caribische bands maken zich op de wedstrijd op de markt. In gekleurde pakken en met rastakapsels lopen ze in langzaam tempo door de stad. De danseressen draaien met hun billen in de korte rokjes. Vooraan blaast iemand op een fluitje. Het tempo neemt toe, sneller en sneller. ” Ik voel het tot in mijn buik”, zegt een toeschouwer.
Dan begint het te hozen. Met opgestoken paraplu’s en onder de grote parasols staat het publiek op de markt met de heupen te draaien. Jurylid Rob Daamen beweegt met zijn schouders mee op de maat van de muziek. Later op de avond zijn hier nog andere muzikale optredens. Op de Vischmarkt wordt de avond afgesloten met een salsafeest. “Jammer dat ik vanavond moet werken” , verzucht een twintigjarige, salsaminnende jongeman.
Bron: www.destentor.nl